អ្នកលក់ម៉ាំល្ហុង ដែលតែងតែទីនុយឯកសណ្ឋានដូចតារា រហូតដល់ជាប់រហស្សនាមថា រដ្ឋមន្រ្តីម៉ាំល្ហុង ឥឡូវបានអភិវឌ្ឍខ្លួនពីលក់ម៉ាំល្ហុងតាមកង់ មកបង្កើតជាក្រុម លក់តាមម៉ូតូយ៉ាងល្បីក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ។
ម៉ៅ បូរ៉ា អ្នកលក់ម៉ាំល្ហុងដោយការស្លៀកឯកសណ្ឋានដូចអ្នកធំ ពោលគឺមានពាក់អាវធំ និងក្រវាត់ក បានធ្វើឲ្យជំនួញរបស់ខ្លួន ដែលធ្លាប់តែអូសលក់តាមកង់កញ្ចាស់ មកលក់តាមម៉ូតូជាមួយនឹងសមាជិកបួននាក់ផ្សេងទៀត។
កាលពីបើកលក់ដំបូងតាមកង់ បូរ៉ា ថាខ្លួនលក់ម៉ាំល្ហុងតែ១០គីឡូប៉ុណ្ណោះ ត្រូវចំណាយពេលមួយថ្ងៃកន្លះ ទៅពីរថ្ងៃ។ ក្រោយពីប្ដូរយុទ្ធសាស្ត្រ ដោយទីនុយឯកសណ្ឋានដូចអ្នកធ្វើការធំដុំ ចេះប្រើសម្ដីទន់ភ្លន់ ព្រមទាំងបញ្ចេញបទចម្រៀងផ្សព្វផ្សាយពី ម៉ាំល្ហុងនេះផង ការលក់របស់ខ្លួនមានការកើនឡើង។ បច្ចុប្បន្ន បូរ៉ា មានគ្នាប្រាំនាក់ និងលក់ម៉ាំល្ហុងប្រហែលជា២២០គីឡូក្រាម តែក្នុងមួយថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុងចំនួនល្ហុង២២០គីឡូក្រាមនេះ គេអាចធ្វើម៉ាំបានប្រហែលជា៧០០កញ្ចប់ ហើយមួយកញ្ចប់ៗ គេអាចលក់បានថ្លៃពីរពាន់រៀល។
បូរ៉ាថា នៅពេលលៀសហាលរបស់ខ្លួនចេញជារូបរាងនៅឆ្នាំក្រោយ គេនឹងបញ្ចេញបទចម្រៀងមកជាមួយដែរ ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយពីលៀសហាលនេះ។
ថ្វីត្បិតតែនេះជាជំនួញដ៏ប្លែកទីមួយនៅស្រុកខ្មែរ និងមើលទៅដូចជាស្រែៗ តែការចេញទៅលក់នៅសង្កាត់ណា និងនៅពេលណា សុទ្ធតែត្រូវបានរៀបចំទៅតាមកាលវិភាគទាំងអស់។ នេះបើយោងតាម បូរ៉ា។
មិន បុង ដែលបានសម្រេចមកលក់ម៉ាំល្ហុងពីរឆ្នាំមកហើយជាមួយនឹង បូរ៉ា ដែរបានឲ្យដឹងថា ដំបូងខ្លួនពិតជាពិបាកធ្វើតាមគោលការរបស់ជំនួញនេះ ដែលតម្រូវឲ្យមានការស្លៀកពាក់ស្អាតបាត និងចេះធ្វើឲ្យអ្នកទិញសប្បាយចិត្ត។ ប៉ុន្តែក្រោយមក គេក៏អាចកាត់បន្ថយភាពខ្មាសអៀននេះបាន។
បុងថា៖ “ខ្ញុំលក់មិនដាច់មែន បើលក់តាមធម្មតា ប៉ុន្តែក្រោយពីបង គាត់បានបង្រៀនខ្ញុំឲ្យចេះញញឹមញញែម ចេះប្រើសម្ដីទន់ភ្លន់ និងចេះរសរាយរាក់ទាក់ ព្រមទាំងចេះឲ្យអតិថិជនសើច ឃើញថា ម៉ាំដែលខ្ញុំនាំយកទៅម្ដង១០០កញ្ចប់លក់ដាច់អស់ៗ”។
អ្នកលក់ម៉ាំរូបនេះរំពឹងថា គេនឹងរួមគ្នាជាមួយក្រុមរបស់ខ្លួនដើម្បីធ្វើឲ្យការងារនេះ កាន់តែរីកចម្រើនឡើង និងបើកធ្វើអ្វីផ្សេងៗទៀតនៅពេលខាងមុខ។
លោក ជា ប្រុស អ្នករត់ម៉ូតូឌុប ដែលតែងសង្កេតឃើញ បូរ៉ា ល្អែងរុញម៉ាំល្ហុងដើរលក់ក្បែរកន្លែងគាត់ផឹកស៊ីពេលល្ងាចជាមួយ មិត្តភ័ក្ដិក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ ថ្លែងថា លោកតែងតែសើចពេលអ្នកលក់រូបនេះមកដល់ក្បែរខ្លួន ពីព្រោះលោកពុំដែលឃើញអ្នកលក់ម៉ាំល្ហុងណាស្លៀកពាក់ដូចតារាបែប នេះនោះទេ។
ជា ប្រុសថា៖ “ខ្ញុំសើចវា ប៉ុន្តែខ្ញុំតែងជួយទិញវារហូត។ ពេលទិញម្ដងៗ ខ្ញុំតែងប្រាប់វាថា ឲ្យទៅធ្វើតារាទៅ។ ប៉ុន្តែឥឡូវមិនហ៊ានមើលងាយវាទេ មុខរបរវាពិតជារីកចម្រើនមែន ពីធាក់កង់ មកម៉ូតូ និងមានគ្នាច្រើនផង”។
លោកថា បើក្រុមនេះពង្រីកខ្លួនដោយមានអាហារផ្អាប់របស់ខ្មែរផ្សេងទៀតមក លក់ដែរ លោកក៏នឹងជួយទិញដែរ ពីព្រោះអាហារនេះ ខ្មែរមិនដែលរើសអើងឡើយ។
ប្រភពពី News.sabay.com.kh
ម៉ៅ បូរ៉ា អ្នកលក់ម៉ាំល្ហុងដោយការស្លៀកឯកសណ្ឋានដូចអ្នកធំ ពោលគឺមានពាក់អាវធំ និងក្រវាត់ក បានធ្វើឲ្យជំនួញរបស់ខ្លួន ដែលធ្លាប់តែអូសលក់តាមកង់កញ្ចាស់ មកលក់តាមម៉ូតូជាមួយនឹងសមាជិកបួននាក់ផ្សេងទៀត។
ក្រុមរដ្ឋមន្រ្តីម៉ាំល្ហុង
រដ្ឋមន្ត្រីម៉ាំល្ហុងរូបនេះថា៖ “ក្រៅពីម៉ាំល្ហុងនេះ ខ្ញុំក៏កំពុងតែសិក្សាពីរបៀបធ្វើអាហារប្រភេទផ្អាប់ផ្សេងទៀតរបស់ ខ្មែរ ដូចជាជ្រក់ត្រសក់ ផ្អក ប្រហុក ឬលៀសហាលដើម្បីយកមកលក់ដែរ។ យើងនឹងជួលមនុស្សឲ្យមកធ្វើការកាន់តែច្រើនឡើង។ កន្លងមក យើងបានពង្រីកម្ដងហើយ ប៉ុន្តែដោយសារអ្នកខ្លះមិនអាចគោរពតាមគោលការរបស់យើងបាន ដូចជាផឹកស្រាពេលលក់ដូរ ហើយពេលខ្ញុំស្ដីបន្ទោសទៅ គេក៏សុំបែកទៅធ្វើជំនួញដោយខ្លួនឯង ប៉ុន្តែយកស្ទីលលក់តាមខ្ញុំទេ”។
ទោះបីយ៉ាងណា បូរ៉ាថា ខ្លួននឹងធ្វើឲ្យលៀសហាល ដែលជាអាហារខ្មែរមួយប្រភេទដែរ ត្រូវចេញជារូបរាងនៅឆ្នាំក្រោយ។ អ្នកលក់ម៉ាំរូបនេះបន្ថែមថា៖ “យើងនឹងធ្វើឲ្យខុសពីលៀសហាលដែលលក់តាមរទេះរុញ គឺយើងនឹងដាក់ក្នុងទូកញ្ចក់ និងផ្ដោតខ្លាំងទៅលើអនាម័យ។ យើងចាប់ផ្ដើមពីលៀសហាលនេះសិន មុននឹងឆ្ពោះទៅរកអាហារប្រភេទផ្អាប់ផ្សេងទៀតរបស់ខ្មែរ ព្រោះលៀសហាលនេះ ក៏ប្រជាជននិយមហូបដែរ”។កាលពីបើកលក់ដំបូងតាមកង់ បូរ៉ា ថាខ្លួនលក់ម៉ាំល្ហុងតែ១០គីឡូប៉ុណ្ណោះ ត្រូវចំណាយពេលមួយថ្ងៃកន្លះ ទៅពីរថ្ងៃ។ ក្រោយពីប្ដូរយុទ្ធសាស្ត្រ ដោយទីនុយឯកសណ្ឋានដូចអ្នកធ្វើការធំដុំ ចេះប្រើសម្ដីទន់ភ្លន់ ព្រមទាំងបញ្ចេញបទចម្រៀងផ្សព្វផ្សាយពី ម៉ាំល្ហុងនេះផង ការលក់របស់ខ្លួនមានការកើនឡើង។ បច្ចុប្បន្ន បូរ៉ា មានគ្នាប្រាំនាក់ និងលក់ម៉ាំល្ហុងប្រហែលជា២២០គីឡូក្រាម តែក្នុងមួយថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុងចំនួនល្ហុង២២០គីឡូក្រាមនេះ គេអាចធ្វើម៉ាំបានប្រហែលជា៧០០កញ្ចប់ ហើយមួយកញ្ចប់ៗ គេអាចលក់បានថ្លៃពីរពាន់រៀល។
បូរ៉ាថា នៅពេលលៀសហាលរបស់ខ្លួនចេញជារូបរាងនៅឆ្នាំក្រោយ គេនឹងបញ្ចេញបទចម្រៀងមកជាមួយដែរ ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយពីលៀសហាលនេះ។
ថ្វីត្បិតតែនេះជាជំនួញដ៏ប្លែកទីមួយនៅស្រុកខ្មែរ និងមើលទៅដូចជាស្រែៗ តែការចេញទៅលក់នៅសង្កាត់ណា និងនៅពេលណា សុទ្ធតែត្រូវបានរៀបចំទៅតាមកាលវិភាគទាំងអស់។ នេះបើយោងតាម បូរ៉ា។
មិន បុង ដែលបានសម្រេចមកលក់ម៉ាំល្ហុងពីរឆ្នាំមកហើយជាមួយនឹង បូរ៉ា ដែរបានឲ្យដឹងថា ដំបូងខ្លួនពិតជាពិបាកធ្វើតាមគោលការរបស់ជំនួញនេះ ដែលតម្រូវឲ្យមានការស្លៀកពាក់ស្អាតបាត និងចេះធ្វើឲ្យអ្នកទិញសប្បាយចិត្ត។ ប៉ុន្តែក្រោយមក គេក៏អាចកាត់បន្ថយភាពខ្មាសអៀននេះបាន។
បុងថា៖ “ខ្ញុំលក់មិនដាច់មែន បើលក់តាមធម្មតា ប៉ុន្តែក្រោយពីបង គាត់បានបង្រៀនខ្ញុំឲ្យចេះញញឹមញញែម ចេះប្រើសម្ដីទន់ភ្លន់ និងចេះរសរាយរាក់ទាក់ ព្រមទាំងចេះឲ្យអតិថិជនសើច ឃើញថា ម៉ាំដែលខ្ញុំនាំយកទៅម្ដង១០០កញ្ចប់លក់ដាច់អស់ៗ”។
អ្នកលក់ម៉ាំរូបនេះរំពឹងថា គេនឹងរួមគ្នាជាមួយក្រុមរបស់ខ្លួនដើម្បីធ្វើឲ្យការងារនេះ កាន់តែរីកចម្រើនឡើង និងបើកធ្វើអ្វីផ្សេងៗទៀតនៅពេលខាងមុខ។
លោក ជា ប្រុស អ្នករត់ម៉ូតូឌុប ដែលតែងសង្កេតឃើញ បូរ៉ា ល្អែងរុញម៉ាំល្ហុងដើរលក់ក្បែរកន្លែងគាត់ផឹកស៊ីពេលល្ងាចជាមួយ មិត្តភ័ក្ដិក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ ថ្លែងថា លោកតែងតែសើចពេលអ្នកលក់រូបនេះមកដល់ក្បែរខ្លួន ពីព្រោះលោកពុំដែលឃើញអ្នកលក់ម៉ាំល្ហុងណាស្លៀកពាក់ដូចតារាបែប នេះនោះទេ។
ជា ប្រុសថា៖ “ខ្ញុំសើចវា ប៉ុន្តែខ្ញុំតែងជួយទិញវារហូត។ ពេលទិញម្ដងៗ ខ្ញុំតែងប្រាប់វាថា ឲ្យទៅធ្វើតារាទៅ។ ប៉ុន្តែឥឡូវមិនហ៊ានមើលងាយវាទេ មុខរបរវាពិតជារីកចម្រើនមែន ពីធាក់កង់ មកម៉ូតូ និងមានគ្នាច្រើនផង”។
លោកថា បើក្រុមនេះពង្រីកខ្លួនដោយមានអាហារផ្អាប់របស់ខ្មែរផ្សេងទៀតមក លក់ដែរ លោកក៏នឹងជួយទិញដែរ ពីព្រោះអាហារនេះ ខ្មែរមិនដែលរើសអើងឡើយ។
អ្នកលក់ជ្រក់ត្រសក់ និងម៉ាំល្ហុង នៅផ្សារដើមគរ អ្នកស្រី មុំ ឲ្យដឹងថា ក្នុងមួយថ្ងៃគាត់លក់ម៉ាំល្ហុងរបស់ខ្លួនបានប្រហែលពី២០ទៅ៣០ គីឡូក្រាមប៉ុណ្ណោះ បើទោះបីជានៅកន្លែងរបស់គាត់ គឺជាគោលដៅដែលមនុស្សរាប់រយនាក់ទៅរកជាប្រចាំថ្ងៃក្ដី ដូច្នេះបើក្រុមរដ្ឋមន្ត្រីម៉ាំល្ហុងលក់បានទៅជាងពីររយគីឡូក្រាម ក្នុងមួយថ្ងៃនោះ អ្នកស្រីយល់ថា វាពិតជារឿងអស្ចារ្យមែនទែន។
អ្នកស្រី មុំថា៖ “បើចង់ធ្វើដូចក្រុមហ្នឹងទាល់តែទាល់ច្រកសិន។ ធម្មតាម៉ាំល្ហុងរៀងកក្លិកកក្លាក់ទៅហើយ ហើយទៅស្លៀកពាក់ស្អាតទៀត មិនប្រឡាក់ងាប់ទៅហើយទេ!”៕ប្រភពពី News.sabay.com.kh
